Om half acht 's ochtends lopen we vanaf het hotel naar Visa Diving. Daar ontmoeten we naast twee Nederlandse instructeurs ook nog 2 andere Nederlandse deelnemers. Mijn duikinstructeur (Champ) is engels, maar daar heb ik alle vertrouwen in. Op de boot ontmoeten we nog twee Nederlanders. Ja inderdaad... toch vrij veel Nederlands op dit eiland, maar wel gezellig! :-)

Op de boot vertelt Champ dat we vandaag mogelijk haaien of grote zeeschildpadden kunnen zien. We zijn erg benieuwd. Ben ook erg benieuwd naar het duiken. Mijn laatste duik is inmiddels alweer vier jaar geleden, februari 2006 in Egypte. Wat gaat de tijd toch snel!

Om weer te wennen aan het duiken beginnen we in niet al te diep water. Het naar beneden zakken en weer naar boven wordt geregeld door het (lucht)vest wat je draagt. Champ geeft mij de knop in handen om zelfstandig naar beneden te zakken. Het zakken gaat uitstekend, maar in combinatie met ontspannen, ademen en ok nog continu oren klaren tegen de druk onderwater is een beetje te veel tegelijk, en we gaan weer naar boven.

Cham zorgt nu voor de juiste hoeveelheid lucht in mijn vest. Al wat ik hoef te doen is ademen en kijken. Op de bodem oefenen we een aantal basishandelingen.
Zes meter onder water de luchttoevoer uit je mond halen, voorzichtig uitblazen en weer terug in mond stopen. De gedachte om dit te doen is misschien raar, maar de handeling gaat als van nature.
Vervolgens onderwater mijn masker ontdoen van binnengelopen water. Na een aantal keren oefenen gaat dit ook weer goed.

Na de basishandelingen begint het genieten, rondkijken en genieten van het onderwateruitzicht en de vissen.
Vele soorten vissen zie ik onder water. Trompetvissen, Zee-egels, Clownvisjes (nemo) en nog veel meer vissen waar ik de naam niet van ken en oh ja.... ook nog een 1,5 meter lange haai!!
Toch wel indrukwekkend, oog in oog met een haai, maar al snel verdwijnt hij weer uit het zicht.

Weer terug opde boot aangkomen blijkt dat het geen ideale snorkelplek is. De vissen zitten te diep en Gert ziet weinig tot geen vissen. Op naar de volgende plek.

We varen verder naar Maya Bay. Deze zijde van het eiland staat bekend om de aanwezigheid van zeeschildpadden. Ook schijnt dit een betere snorkelplek te zijn.

De tweede duik gaat het naar beneden zakken een stuk beter zodat ik zelfstandig naar beneden kan zakken. Vele andere vissen zien we hier zoals Lionfish (erg giftig), Morene (ook gevaarlijk). En dan... plots onder een rots de eerste zeeschildpad.

Hij zwemt onder de rots vandaan, en met mijn onderwatercamera maakt Champ erg mooie opnames van de zeeschildpadden en velde diverse foto's.
Zie hieronder link naar2 videos:
Zeeschildpad Koh Phi Phi

Zeeschildpad eten Koh Phi Phi

Op een gegeven moment zien we wel een heel erg grote zee-schildpad die aan het eten is op het koraal-rif.

Bovengekomen blijkt dat deze locatie voor snorkelen wederom niet de ideale plek was. Maar morgen staat een excursie op het programma die uitsluitend is gericht op snorkelen, dus dat zullen we morgen zien.........